Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/8807 K.2020/993

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelenmesinde;

Sanık ...’nın tekerrüre esas sabıkası bulunmasına karşın, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması, sanıklara atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçunun tamamlandığı gözetilmeden, sanıklar hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanarak indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde suçun birden fazla kişi ile birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 119/1-c. maddesinin tatbik edilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından,

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ...'nın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelenmesinde;

Sanık ...’nın sabıka kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunmasına rağmen, mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanıklara atılı eylemlerin 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uymasına rağmen, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde, “5237 sayılı TCK'nun 141/1. maddesi uyarınca suçun işleniş şekli ve önemi ile sanığın kastının yoğunluğu gözönüne alınarak takdiren ve teştiden BİR YIL ALTI AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” karar verilmesinin ardından, sonraki paragrafta “Hırsızlık eylemini mağdura ait bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşyalara yönelik olarak nitelikli şekilde işlediği anlaşılmakla,

eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h maddesi uyarınca suçun işleniş şekli ve önemi ile sanığın kastının yoğunluğu gözönüne alınarak takdiren ve teştiden YEDİ YIL ALTI AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” hükmolunması suretiyle hükmün karıştırılması,

2)TC. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ...’nın ve ...’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

sanıkların hırsızlık suçundan kurulan hükümlerinden “Eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 141/1. maddesi uyarınca suçun işleniş şekli ve önemi ile sanığın kastının yoğunluğu gözönüne alınarak takdiren ve teştiden BİR YIL ALTI AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” kısımlarının çıkartılması ile T.C.

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.