Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/8860 K.2020/1391

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık ve iftira suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle,başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ...’nun ... mağazasından dosya kapsamına göre 01/06/2014 tarihinde hırsızlık yaptığı, 17/11/2013 ve 30/11/2013 tarihlerindeki hırsızlık suçlarını işlemediğinin anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesinin uygulanması,

2-Sanık ...’nun 01/06/2014 tarihinde ... mağazasında hırsızlık yaparken en baştan beri devriye görevini ifa eden kollukça takip edildiği ve mağazanın içinde yakalandığının anlaşılması karşısında; eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla, hakkında 5237 sayılı TCK’nun 35. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık ...’nun ... mağazasından dosya kapsamına göre 17/11/2013 ve 30/11/2013 tarihlerinde bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı mağazadan birden fazla kez hırsızlık yapması nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Sanık ...’nun ... mağazasından 17/11/2013 ve 30/11/2013 tarihlerindeki eylemlerini gerçekleştirdikten sonra 01/06/2014 tarihinde hırsızlık yaparken yakalandığı, ancak bu son eylemin gerçekleştiği tarih ile ilk iki eylemin gerçekleştiği tarih arasındaki zaman farkı nedeniyle sanığın ayrı bir suç işleme iradesiyle hareket ettiği anlaşılmakla 01/06/2014 tarihli hırsızlık suçundan ayrıca cezalandırılması yerine hakkında 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesinin uygulanması,

5-Sanık ...’nun 01/06/2014 tarihinde ... mağazasında hırsızlık yaparken en baştan beri devriye görevini ifa eden kollukça takip edildiği ve çaldığı malları hakimiyet alanına geçiremeden yakalandığının anlaşılması karşısında; eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla hakkında 5237 sayılı TCK’nun 35. maddesinin uygulanmasının gerekmesi,

6-Sanık ...’nun yakalandığında kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimlik bilgilerini kullandığı ve mağdur hakkında adli soruşturma başlamadan önce iftirasından dönerek etkin pişmanlık gösterdiğinin anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK’nun 268. maddesi delaletiyle aynı Yasanın 267/1 ve 269/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

7-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

8-Sanık ...’nun İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24/05/2007 Tarih, 2007/95 Esas ve 2007/271 Karar sayılı ilamı uyarınca tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğunun anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinin uygulanmaması,

9-Sanık Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58/6-7. maddesine esas alınan ilamın gösterilmemesi,