Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/8874 K.2020/1392

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

27/12/2014 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre, üst kat balkon pvc kapı ve fitilinde ve pvc banyo penceresinde zorlama izlerinin bulunduğunun belirtilmesi karşısında, zamanaşımı süresince sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Suç tarihinin karar başlığında, 27/12/2014 yerine, 15/10/2014 olarak gösterilmesi, maddi hata kabul edilerek yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanıkların müştekinin evinden içkiler, tespih, kol saati ve takı çaldıkları, içkileri evden çıkarken görülmeleri üzerine poşetle attıkları ve içkiler yönünden rızai bir iade olmadığı, kalan zararı ise yargılama aşamasında gidermeleri nedeniyle, kısmi bir iade olmasına rağmen müştekinin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için rızasının olup-olmadığı sorulmadan, 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesinin uygulanması karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.