Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/8986 K.2019/11339

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h, 31/2 maddeleri uygulanarak tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Yasa'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın “2 yıl 1 ay hapis” olarak belirlenmesi gerekirken, hapis cezasının, hesap hatası sonucu, “1 yıl 13 ay hapis” olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Adli tıp raporu için takdir edilen 100,00 TL ücretin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3. maddesine ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye göre suça sürüklenen çocuktan tahsil edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

1)5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddesi uyarınca, Adli Tıp Kurumu’na ödenen miktar düşüldükten sonra geriye kalan Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20,00 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, toplam 18,00 TL'den ibaret yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,