Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/9155 K.2019/11246

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; isnat edilen suçun, sanık tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın müştekilerle birlikte kaldığı yatakhaneden müştekilerin cep telefonlarını çalması eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek TCK'nın 141/1 maddesi ile uygulama yapılması,

2-Müştekilerle aynı işyerinde çalışan sanığın işyerinde bulunan yatakhaneden müştekilere ait cep telefonlarını çalması şeklindeki eylemde; sanığın bu telefonların farklı mağdurlara ait olduğunu bilebilecek durumda olması sebebiyle müşteki sayısınca hırsızlık suçu oluşacağı gözetilmeden eksik ve yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerine göre cezasının artırılması,

3-Müşteki ...’ün beyanına göre, eylemin gece saat 04.30 sıralarında meydana geldiği, UYAP kayıtlarına göre suç tarihinde güneşin yaz saati uygulaması sebebiyle 05.32’de doğduğu anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi.

4-Müşteki ...'nın kollukta iki adet... marka cep telefonunun çalındığını beyan ettiği, sanığın 30.04.2014 tarihinde ... marka cep telefonunu teslim ettiği ve telefonun emanete alındığı, ancak müştekiye iade edilmediği anlaşılmakta ise de cep telefonunun iade edilmemesinde sanığın kusurunun bulunmaması karşısında; müşteki...’den, kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre sanık hakkında TCK'nun 168/1-4 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

5-Sanığın aşamalardaki beyanlarında müştekilerden alacağı olduğunu ve parasını almamış olması sebebiyle zor durumda olduğu için telefonları aldığını belirttiği, müştekilerden bu hususların sorulmadığı, sanığın müştekilerden alacağı olup olmadığı, sanığın eylemini hukuki ilişkiye dayanan alacağını tahsil amacıyla işleyip işlemediği araştırılıp sanık hakkında TCK'nun 144. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

6-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,