Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/9238 K.2020/375

Yerel mahkemece sanık hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

2)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Mağdur ...’ın savcılık aşamasında alınan beyanında, cebindeki paranın 600,00 TL olduğunu belirttiği, sonrasında ise verdiği dilekçede olay günü cebinde toplam 50,00 TL bulunduğunu ve bu parayı da dosya dışı suça sürüklenen çocuktan almasını istediğini, kovuşturma aşamasındaki beyanında ise yine olayı hatırlamadığını ifade ettiği, bu ifadeler arasındaki mevcut çelişki giderilerek suça konu paranın 50,00 TL olduğunun tespiti karşısında; 5237 sayılı TCK’nun 145. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Dosya dışı suça sürüklenen çocuk ...’ın savunmasında, sanık ...’in kendisini müşteki ...’ın cebindeki parayı alması için azmettirdiğine dair atfı cürum niteliğindeki soyut beyanı haricinde, sanığın inkara yönelik savunması ve olaya ilişkin kamera görüntüleri birlikte değerlendirildiğinde sanık ...’in suça sürüklenen çocuğu azmettirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, ancak görüntülerde suça sürüklenen çocuğun müşteki ...’ın cebindeki parayı aldıktan sonra ...’e verdiği,

...’in de sonrasında parayı tekrar suça sürüklenen çocuğa verdiğine dair görüntüler karşısında, sanık ve suça sürüklenen çocuğun atılı hırsızlık suçunu iştirak iradesi içerisinde işlediklerinin sabit olduğu bu nedenle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 37/1. maddesi yerine 38/2. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3)Dosyada mevcut olay anına dair görüntülere göre saati 15 dakika geri olan kamera kaydına göre ...'ın saat 19.27'de hırsızlık suçunu işlediği, suç tarihinde güneşin 18.25 te battığı, yaz saat uygulaması dikkate alındığında batış saatinin 19.25 olacağı, TCK'nun 6/1-e maddesi gereğince gecenin güneşin batışından 1 saat sonra başlayacağı gözetildiğinde eylemin gündüzleyin işlendiği anlaşılmasına rağmen sanık hakkında TCK'nun 143. madde hükümlerinin uygulanması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

4)Suç tarihinde 5237 sayılı TCK’nun 143. maddesi gereği artırım oranının ½ olmasına rağmen, ¼ artırım yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

5)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,