KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2019/924 E., 2019/6226 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b, 31/2 maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu, 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık olağanüstü zamanaşımına tabidir.
25.09.2012 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında yargılandığı suçtan dolayı, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmiş; bu karar 27.11.2012 tarihinde kesinleşmiştir.
Suça sürüklenen çocuk, 19.08.2014 günü işlediği başka bir hırsızlık suçundan dolayı, Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2014 tarih, 2014/448 Esas ve 2014/468 Karar sayılı kararı ile hapis cezasına mahkum edilmiş, bu karar 10.11.2014 tarihinde kesinleşmiştir.
Suça sürüklenen çocuğun 3 yıllık denetimli serbestlik süresi içerinde kasıtlı bir suç işlemesi ve bu suçtan kendisine kesinleşmiş mahkumiyet kararı verilmiş olması nedeni ile yargılamanın yapıldığı mahkemece dosya yeniden ele alınıp, 22.01.2015 tarihinde hükmün açıklanmasına karar verilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesi ve 5271 sayılı CMK'nun 231/8-c maddesi uyarınca, denetim süresinin başladığı 27.11.2012 tarihi ile ikinci suçun işlendiği 19.08.2014 tarihi arasında dava zamanaşımının durduğu dikkate alındığında; durduğu kabul edilen 1 yıl 8 ay 22 günlük sürenin, 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen süreye eklenmesi halinde belirlenen 24.11.2018 tarihinden, inceleme tarihine kadar 6 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin geçmiş bulunması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2019/924, K. 2019/6226, 29 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama