KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2019/9586 E., 2020/39 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Suçtan zarar gören ...’un hazırlıktaki beyanında olay günü tezgahında satış yaptığı sırada sanık ...’in yanına gelerek kendisinden sigara istediğini, sigaranın bulunmadığını söylemesi üzerine sanığın sustalı bıçağını çıkararak ve metal kısmını ...’a doğrultarak ceplerini kontrol ettiğini, bulamayınca olay yerinden ayrıldığını bildirdiği, ardından ...’un yemeğe gitme bahanesi ile tezgahını müşteki ...’nun iş yerine bıraktığı ancak suçtan zarar görenin hazırlıktaki anlatımında uzaktan sanığı izlediğini bildirdiği, müşteki ...’nun dalgınlığından faydalanarak suça konu eşyaları çaldığı olaylarda ;
olayın tek tanığı suçtan zarar gören ...’un beyanları alınarak sanığın ...’a bıçak çekerek üstünü araması ve iş yerinden eşyaları çalması eylemlerinin ayrı ayrı hırsızlık ve yağmaya teşebbüs suçlarını oluşturup oluşturmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
2)Hükümde sanık hakkında TCK'nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmişse de tekerrüre esas alınan Kırıkhan Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/422 Esas ve 2010/956 Karar sayılı ilamının sanığın 18 yaşından küçük çocukken işlediği suça ilişkin olduğu ve bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı, tekerrüre esas alınabilecek başkaca ilamı da bulunmadığı halde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,
3)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2019/9586, K. 2020/39, 6 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama