Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/9614 K.2019/12437

Yerel mahkemece sanıklar ..., ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Sanık ...’ın suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan ve suça sürüklenen çocuk ...’ın müşteki ...’ye yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali, müşteki ...’e yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve müşteki ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizinin mümkün olmadığı ve 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de Kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı belirlenmekle, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz dilekçeleri itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için kararın tebliğnameye uygun olarak incelenmeksizin İADESİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk ...’ın müşteki ... ve ...’a yönelik hırsızlık, sanık ...’ın müşteki ...’e yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve sanık ...’ın suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Müşteki ...’e yönelik hırsızlık eylemi dolayısıyla tespit edilen zararın 98.240,00 TL olarak belirlenmesine rağmen sanık ... hakkında alt sınırdan hüküm kurularak ceza verilmesi aleyhe temyiz olmadığından, suça sürüklenen çocuk ...’ın Cumhuriyet savcılığında alınan ifadelerine göre, müşteki ...’ye yönelik eylemi gece

saat 21.30-22.00 sıralarında, müşteki ...’a yönelik eylemi saat 23.30’da ve müşteki ...’e yönelik eylemi saat 24.00 sıralarında gerçekleştirdiklerini beyan etmiş olmasına rağmen müştekiler... ve...’e yönelik eylemleri dolayısıyla suça sürüklenen çocuk ... hakkında ve müşteki ...’e yönelik eylemi dolayısıyla sanık ... hakkında TCK’nun 143. maddesi hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından,

sanık ...’ın adli sicil kayında yer alan ve en ağır ilam niteliğinde olan Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/202 Esas ve 2006/835 Karar sayılı 08/03/2007 kesinleşme tarihli 165. maddesi uyarınca verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin ilamı yerine,

Bursa 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2007/1033 Esas ve 2008/117 Karar sayılı ve 15/05/2009 tarihinde kesinleşen 6136 sayılı kanunun 13/1 maddesi uyarınca verilen 375,00 TL adli para cezasına ilişkin ilamının TCK'nun 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınması aleyhe temyiz olmadığından ve sanıklar ... ve ... için Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih,

2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III)Suça sürüklenen çocuk ...’ın müşteki ... ve müşteki ...’ye yönelik mala zarar verme ve sanık ...’ın katılan ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık ...’ın müştekiye ait inşaat içinde bulunan 150-200 kg ağırlığındaki demirleri çalması sebebiyle Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun niteleme konusunda hatalı uygulamaya dair 2012/1-1563 Esas ve 2013/123 Karar sayılı kararında belirtildiği gibi aleyhe temyiz olmayan hallerde suçun niteliğinde yanılgıya düşüldüğü belirlendiğinden cezanın tür ve miktarı yönünden, kazanılmış hakkı saklı tutmak şartıyla hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiği şeklindeki kabul ve ilke de dikkate alınarak, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğu halde, aynı Yasa'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle suç vasfında hataya düşülerek basit hırsızlıktan hüküm kurulması,

2)Suça sürüklenen çocuk ...’ın müştekiler ... ve ...’ a yönelik mala zarar verme suçlarından verilen 2 ay 6’şar günlük hapis cezaları için; 5237 sayılı TCK'nun 50/3. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan ve adli sicil kaydına göre suç tarihi itibari ile engel hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuğun mahkûm edildiği kısa süreli hapis cezalarının, aynı Kanun'un 50/1. maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

3)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,