Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/9767 K.2020/92

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

I)Sanık hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince sanık hakkında doğrudan hükmolunan 660,00 TL ve 2.000,00 TL adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Sanık hakkında müşteki ... ve katılan ...’e yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suçun 28/03/2015 tarihinde işlenmiş olmasına rağmen sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nun 143.maddesi uyarınca sanığın cezasından ½ oranında artırım yapılması gerekirken 1/6 oranında artırım yapılmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından ve T.C. Anayasa Mahkemesinin hükümlerden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.