Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/9979 K.2019/10784

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında;

sanığın adli sicil kaydına göre, önceki suçlarının içinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır mahkumiyet olan İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/55 Esas ve 2013/380 Karar sayılı, 17.11.2014 tarihinde kesinleşen, banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasını içeren ve tekerrür hükümlerinin tatbik edildiği mahkumiyetin tekerrüre esas alınıp bu ilam nedeniyle ikinci kez mükerrir olan sanığın, 5275 sayılı Yasa'nın 108/3. maddesi uyarınca koşullu salıverilmeden yararlanamayacağı hususunun karar yerinde gösterilmesi gerekirken;

sanık hakkında daha az cezayı içeren ve tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/126 Esas ve 2011/253 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.