Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/10703 K.2020/7728

Yerel mahkemece sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanık ...’nün temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Onsekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında duruşmaların kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden, 24/03/2015 tarihli 6. celse haricinde duruşmaların açık yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali, sanık ... hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

A-Sanık ... hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler açısından yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararında, aynı yargı çevresindeki Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza

./..

Genel Kurulunun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararında farklı yargı çevresindeki Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmalardan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın hükmün açıklandığı son duruşmada hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak karar verilmesinin savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğunun belirtildiği,

UYAP'ta yer alan bilgilere göre hükmün açıklandığı duruşmanın yapıldığı 03/11/2015 tarihinde başka bir suçtan dolayı Burhaniye T Tipi Açık Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu bulunan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi bulunmayan sanığın, duruşmaya getirilmesi ya da SEGBİS aracılığıyla bağlanılması suretiyle duruşmaya katılımının sağlanması gerekirken yokluğunda mahkumiyetine karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

B-Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler açısından yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Suça konu iş yerinin suç tarihinde kullanılmayan, bir kısım iş yeri malzemelerinin bulunduğu bir yer olduğunun iddianameden anlaşılması karşısında; salt eşyaların muhafazası için kullanılan, herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği ve/veya bir iş yerinin eklentisi niteliğindeki olmayan yere girilmesinin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturmayacağı göz önüne alınarak,

suça konu eşyaların çalındığı mahallin iş yeri olarak kullanılıp kullanılmadığı veya iş yerinin eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı hususlarının müştekiden ve zabit mümzisi tanıklardan sorularak veya mahallinde keşif işlemi icra edilerek tereddüte yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi ve sonucuna göre sanık ve suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile mahkumiyetlerine karar verilmesi,