Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/11570 K.2020/7721

Yerel mahkemece sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan ve 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından, sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından, kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı TCK'nun 142/1-a maddesinin 3 kez uygulanması istenmediği halde, 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden anılan madde 3 kez uygulanarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.02.2014 tarih, 2016/28033 Esas ve 2017/115 Karar sayılı kararında da belirttiği üzere; suç tarihi itibarıyla sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...‘in sağlık hizmetlerine ayrılmış yer ve bina niteliğindeki yerden katılanlara ait laptoplar ve cep telefonunun çalınması şeklindeki eylemleri ile TCK'nun 142/1-a ve 142/2-h maddelerini ihlal ettikleri nazara alındığında, suçun daha ağır cezayı içeren nitelikli hali olan TCK'nun 142. maddesinin 2. fıkrasının (h) bendi uyarınca cezalandırılmaları gerektiği halde, aynı Yasa'nın 142/1-a maddesi gereğince hüküm kurulması,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli, 2016/6-986 Esas ve 2018/554 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan, aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

4-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında belirlenen temel ceza üzerinden, yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılırken, suça sürüklenen çocuğun 15-18 yaş grubunda olduğu kabul edilmesine ve indirim oranının 1/3 olarak belirlenmesine rağmen uygulama maddesinin hatalı olarak 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi olarak gösterilmesi,

5-İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişiyle birlikte işlendiğinin, dosya kapsamından anlaşılmasına ve mahkemenin kabulünün de bu yönde olmasına karşın, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

6-Güneşin doğuş batış çizelgesine göre, güneşin 17.48'de battığı, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 18.48'den sonraki zaman diliminin gece vakti olduğu, sanık ...’ın soruşturma aşamasında saat 22:00 sıralarında suça sürüklenen çocuk ... ile bally çektiklerini, kafasının iyi olduğunu sonra nereye gittiklerini hatırlamadığını, mahkeme huzurunda 06/10/2015 tarihli 3. celse;

arkaşadaşım ... ile birlikte gece vakti Çınartepe sağlık merkezine gittiğini hatırladığını belirttiği, sanık ...’in kollukta saat 23:00 sıralarında ikametinin önünde bulunduğu sırada tanıdığı ... ile ...’ın yanına geldikleri ve kendisine 2 laptop vererek ses sistemi istediklerini beyan ettiği, dosya kapsamına göre, suçun 22:00 ile 23:00 saatleri arasında işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/4. ve 143. maddelerinin, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

7-Sanık ... hakkında TCK'nın 116/2. maddesi uygulanmakla birlikte bu fıkranın yanısıra aynı maddenin 4. fıkrasının uygulanmamış olmasına rağmen hükümde anılan fıkranın da belirtilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

8-Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede, hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nun 165. maddesinde tanımı yapılan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik CMK'nun 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,