Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/12558 K.2020/7645

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca, lehe yasanın önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiği ve 5237 sayılı TCY’nın 142. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY'nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu,

somut olayda gece vakti şikayetçi olmayan müştekinin evinin pencere kanadının menteşesini sökerek girmek suretiyle hırsızlık yapmaya teşebbüs eden sanığın eyleminin, 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında 116/4 maddesine uyan konut dokunulmazlığının ihlali suçunu ve anılan Yasa'nın 151/1 maddesindeki mala zarar verme suçunu da oluşturduğu ve suç tarihi itibarıyla mala zarar verme suçunun şikayete tabi olduğu,

müştekinin de şikayetçi olmadığı gözetilerek,5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35, 62. maddeleri ile uzlaşma gerçekleşmemesi halinde ayrıca 116/4, 62, 53. maddeleri ile 765 sayılı TCK'nın 493/1, 61, 522, 59. maddeleri gereğince verilecek cezaların denetime olanak sağlayacak şekilde tespit edilmeden sanık hakkında 5237 sayılı Yasa'nın lehe olduğu değerlendirilerek yazılı şekilde uygulama yapılması,