Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/1456 K.2020/3562

Ankara 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/1740 Esas ve 2019/437 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanığın CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 24.06.2019 gün, 2019/1476 Esas ve 2019/781 Karar sayılı "Esastan Red" kararına karşı, sanık ve vasi tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

I-Sanık hakkında müştekiler ..., ..., ... ve ...’ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, sanık ... ve vasisinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık hakkında katılanlar ... ve ... ile müşteki ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve vasisinin temyiz istemlerinin, zararı giderdiklerine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;