Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/14787 K.2020/5902

Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/397 Esas ve 2019/523 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanık ve müdafiinin CMK'nin 272. ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen 16/09/2019 tarihli, 2019/2855 Esas ve 2019/1720 Karar sayılı “Esastan Ret” kararına karşı sanık müdafiinin temyiz isteminde bulunmasını müteakip Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 10/10/2019 tarihli ek kararıyla mala zarar verme suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; yalnızca hırsızlık suçundan verilen karara karşı sanık müdafii tarafından açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen karar sanık müdafii tarafından 26/09/2019 tarihli dilekçe ile temyiz edilmiş ise de; sanığın bulunduğu cezaevi müdürlüğü aracılığıyla dosyaya ibraz etmiş olduğu 30/04/2020 tarihli dilekçe içeriğinde yer alan “Temyiz hakkımdan tamamen feragat ediyorum” şeklindeki beyanıyla temyiz hakkını kullanmak istemediğini belirterek temyizden vazgeçme iradesini açıkladığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK’nin 266/1. maddesi uyarınca feragat nedeniyle dosyanın incelenmeden mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 22/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.