Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/150 K.2020/2400

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında 765 sayılı TCK’nun bir bütün halinde daha lehe olduğu değerlendirildikten sonra, bu Yasa’da yer almayan 5237 sayılı TCK’nun 62. maddesi uygulanarak sanık hakkında takdiri indirime gidilmesi, sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

23.11.2005 tarihli ilk hükümde sanık hakkında 647 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince hürriyeti bağlayıcı cezanın 1.100 YTL adli para cezasına çevrilmesine ve aynı Yasa’nın 6. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği, kararın yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, CMUK’nun 326/son maddesi gereği 1.100 TL adli para cezasının ve erteleme hükümlerinin kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi,