Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/15031 K.2020/7690

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Haksız tahrik hükümlerinin uygulanma yeri olmadığı halde, yerinde olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nun 29. maddesi uygulanarak suça sürüklenen çocuk hakkında eksik cezaya hükmedilmesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26/3/2013 gün, 2012/6-1232 Esas ve 2013/106 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere suça konu eşyayı üçüncü kişiye satmak sureti ile zilyetliğini devreden sanığın, satıştan elde edilen menfaati iade etmeden, üzerinde tasarruf yetkisinin bulunmadığı eşyayı sattığı yeri göstermesi etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği gibi, eşyanın satın alınan kişiden alınarak mağdura iade edilmiş olması da sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabul edilemeyeceğinden;

suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait kuzuyu satmış olduğu 3. şahıs ...’a kuzuların karşılığında almış olduğu 250,00 TL‘yi iade ettiğini beyan ettiği ancak 3. şahıs...’un bu konuda bir beyanda bulunmaması karşısında , suça sürüklenen çocuğun 3. şahıs ...’a 250,00 TL’yi iade edip etmediği araştırılarak suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağın tartışılmaması,