Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/1514 K.2020/4153

İstanbul Anadolu 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/260 Esas ve 2019/406 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanık ve müdafiinin CMK'nin 272. ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine; dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 12/09/2019 tarihli, 2019/2958 Esas ve 2019/1757 Karar sayılı ilamı ile verilen “Esastan Ret” kararına karşı sanık müdafii tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

I-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından;

Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;