Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/1522 K.2020/3307

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı kurulan hükümde, kararın tefhim tarihinden itibaren 7 gün içinde temyiz edebileceğinin belirtilmesi yerine “15 gün” içinde temyiz edilebileceğinin belirtilmesi suretiyle temyiz süresiyle ilgili olarak sanık müdafiinin yanıltıldığı ve bu nedenle sanık müdafiinin tefhim tarihinden itibaren 15 gün içerisindeki temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dairemizin 07.05.2018 tarih, 2019/6062 Esas ve 2019/6783 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde 4 nolu bozma gerekçesi doğrultusunda,müştekiden zararının giderilip giderilmediği sorulmadan sanık hakkında TCK'nun 168. maddesiyle uygulama yapılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin daha önce vermiş olduğu 07.01.2014 tarih, 2013/831 Esas ve 2014/3 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan 10 ay hapis cezasının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 07.05.2019 tarih, 2019/6062 Esas ve 2019/6793 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, ancak bu bozma ilamında CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine karar verildiği halde, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde ceza miktarı bakımından belirlenen miktar aşılarak ve sanığın kazanılmış hakkı ihlal edilerek karar verilmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'nun 326. maddesine aykırı davranılması,