Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/1954 K.2020/1927

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nin 34, 230. ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delilerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocukların suç oluşturduğu kabul edilen eylemleri, bunların yasal unsurları ve nitelendirmeleri, uygulanacak kanun maddeleri ve CMK’nin 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz şekilde hükümlerin tesisi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli, 2016/6-986 Esas ve 2018/554 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu aldırılması veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesinin gösterilmesinin zorunlu olduğu, buna karşın mahkemece 08.09.2015 tarihli tensip zaptında “Suça sürüklenen çocukların 15 yaşından büyük olmaları nedeniyle 5395 Sayılı Yasanın ilgili yönetmelik hükümlerine göre haklarında sosyal inceleme raporu alınmasına takdiren yer olmadığına” şeklindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle sosyal inceleme raporları aldırılmadan eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükümlerinin kurulması,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarihli, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı ilamı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarihli, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı ilamı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın, Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesinin savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde