Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/2269 K.2020/3788

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında TCK’nın 116/2 ve 116/4 maddesinin uygulanması ancak suçun nitelendirmesinin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yerine konut dokunulmazlığının ihlali suçu olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22/11/2016 tarih, 2016/950 Esas ve 2016/436 Karar sayılı kararına istinaden o yer cumhuriyet savcısının temyiz nedeni yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasa Mahkemesinin hükümden önce 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının gözetilmemesi,

2-Sanık ...’ın adli sicil kaydına göre; 5237 sayılı TCK’nın 58/5 maddesi gereğince 18 yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, bu sebeple İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/127 Esas, 2011/135 Karar sayılı ilamı yerine İstanbul 28. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/388 Esas, 2013/819 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nm 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCK’nın 58. Maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine “5237 sayılı TCK’nın 58/6-7.