Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/2995 K.2020/2735

Yerel mahkemece sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden sanık ... hakkında teşdit gerekçeleri belirlenerek asgari hadden cezanın tayin edildiğinin belirtilmesi, yazım hatası niteliğinde görülmüştür.

Sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK’ nun 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK’ nun 116/2-4 maddesine göre belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 31/3 maddesi ile 1/3 indirim yapılması ile cezanın 1 yıl yerine 12 ay olarak belirlenmesi ve buna bağlı olarak sonuç adli para cezasının da 7300 TL yerine 7200 TL adli para cezası olarak eksik belirlenmesi, aleyhe temyiz olmadığından; suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hükmedilen adli para cezaları taksitlendirilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edildiğinden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ... hakkında, hak yoksunluklarına hükmedilirken yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde resen ve doğru olarak, TCK' nun 53.maddesinin 1 ila 3.fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibari ile infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

.../...