Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/3012 K.2020/3811

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık ve sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekilerin 29.09.2015 tarihli mahkemede alınan beyanlarında, katılma talepleri olduğu halde mahkemece karar verilmediği anlaşılmakla, suçtan zarar gören müştekiler ... ve ...’un 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesince davaya katılmalarına karar verilerek yapılan incelenemede;

1-Sanıkların yüklenen suçları işlediklerini gösterir, soyut iddia dışında, hükümlülüklerine yeterli, yasal ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden sanıklar hakkında hırsızlık ve sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından beraatleri yerine, yazılı biçimde hükümlülüklerine karar verilmesi,

Kabule göre;

2-Gerekçeli karar başlığında "Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle hırsızlık" olarak yanlış yazılması,

3-Sanık ...’nın adli sicil kaydında tekerüre esas sabıkası bulunduğu halde sanık hakkında TCK’nun 58. maddesinin uygulanmaması,

4-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,