Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/3145 K.2020/3767

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yokluğunda verilen kararın sanığın bilinen son adresine 19.01.2010 tarihinde tebliğe çıkartıldığı ancak muhatabın adresten taşındığından ve yeni adresinin bilinmediğinden bahisle tebligatın bila tebliğ iade edildiği, 31.03.2010 tarihinde aynı adrese bu defa Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ yapıldığı ancak bu tarihte sanığın Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunduğu ve sanığa 5271 sayılı CMK’nin 35. maddesi uyarınca gerekçeli kararın tebliğ edilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın temyiz dilekçesi verdiği tarihin öğrenme tarihi olarak kabulüyle temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Müşteki beyanı ve sanık savunması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, aracın açık olan kapısından içeriye girip kontak üzerinde bulunan anahtarla aracı çalıştırıp çaldığı olayda; sanık ...’nun eyleminin TCK’nin 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık suça uyduğu anlaşılmaktadır.

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nin 141. maddesinde düzenlenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, sanık hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu 17.11.2009 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,