KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2020/316 E., 2020/1712 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
349 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;
Sanığın, şikayetçinin aracının camını kırarak koltuk konsolunda bulunan kol saatini çaldığı, aracın göğüs kısmındaki navigasyonlu CD çaları sökmeye çalıştığı sırada kolluk görevlilerinin yakında olduğunu fark etmesi üzerine suça konu kol saati ile birlikte kaçmaya başlaması üzerine kolluk görevlileri tarafından takip sonucu yakalandığı anlaşılmakla,
hırsızlık suçunun ulaştığı aşama itibarıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 35/2 maddesi uyarınca daha az oranda ceza indirimi yapılması gerekirken 1/2 oranında indirim yapılması sonucu sanık hakkında yazılı şekilde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından,
5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca sanığın gözaltında geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmesi gerektiği ve hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin
yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması hususları ile Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı, infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden,
5271 sayılı CMK'nın 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca suçların işlendiği zaman dilimi ile aynı fıkranın (d) bendi uyarınca sanığın gözaltında kaldığı tarihin ve sürenin gerekçeli karar başlığında yazılması gerekirken yazılmamaları, mahallinde giderilebilir eksiklikler olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2020/316, K. 2020/1712, 10 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama