Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/3186 K.2020/4203

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) 25.09.2014 tarihli kararın sanık tarafından temyiz edildiği aleyhe temyiz bulunmadığı, bu kararda sanığa 2 yıl 6 ay hapis cezası verildiği, 03.09.2019 tarihli kararda 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunarak 5 yıl hapis cezasının 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) 25.09.2014 tarihli kararın sanık tarafından temyiz edildiği, ilk kararda sanık hakkında tekerrüre ilişkin hüküm uygulanmadığı, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca aleyhe temyiz bulunmadığından 03.09.2019 tarihli kararda tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3) 25.09.2014 tarihli kararda sanık lehine TCK’nun 62. maddesi uygulandığı halde lehe temyiz sonrası bu maddenin uygulanmaması,