Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/3455 K.2020/6518

Yerel mahkemece sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın ve suça sürüklenen çoçuğun çalmış oldukları arı kovanının yerini polis ekiplerine göstererek, soruşturma aşamasında müştekiye iadesini sağladıkları tüm dosya kapsamından anlaşıldığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.03.2016 tarih, 2015-2-832 Esas ve 2016/102 Karar sayılı ilamı ile "Mağdur ve katılanın zararı soruşturma aşamasında giderildiğinden ceza adaletinin sağlanması, hak ve nesafet kuralları ve TCK'nun 168. maddesinde belirtilen indirim oranları gözetilerek mahkemece sanıkların cezasının 1/2 oranından daha fazla olmak koşuluyla indirilmesi gerekirken, 1/2 oranında indirim yapılması isabetsizdir" olarak kabul edildiği;

ayrıca 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin 1. fıkrasında kovuşturma başlamadan gerçekleşen etkin pişmanlık nedeniyle 2/3 oranına kadar indirim yapılacağının belirtildiği, aynı maddenin 2. fıkrasında ise indirim oranının 1/2 olarak öngörüldüğünün anlaşılması karşısında; sanık ve suça sürüklenen çoçuk hakkında hırsızlık suçundan belirlenen temel cezalar üzerinden TCK'nun 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılırken 1/2 oranından daha fazla oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmemek suretiyle sanık ve suça sürüklenen çoçuk hakkında fazla ceza tayini,