Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/3472 K.2020/6035

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çoçuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarını gece vakti gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğunun gerekçeli kararda açıklanmadığı, mevcut delil durumuna göre eylemlerin hangi zaman diliminde gerçekleştiğinin belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği gündüz işlendiğinin kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çoçuk hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nun 143/1. ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-Suça sürüklenen çoçuğun mahkemede alınan savunmasında, iş yerine soyadını hatırlamadığı Ahmet isimli bir şahısla birlikte girdiklerini beyan etmesine rağmen, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde TCK'nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3-Önceki hüküm suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmiş olduğundan, lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuğa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,