Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/39 K.2020/1974

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Bozma öncesi 12.10.2005 tarihli ilk hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesindeki erteleme hükümleri uygulandığı ve aleyhe temyiz de bulunmadığı anlaşılmakla, CMUK'nun 326/son maddesinde belirtilen kazanılmış hakkın oluşması karşısında, bozma sonrası kurulan hükümde kazanılmış hak gözetilmeden erteleme hükümlerinin uygulanmasına karar verilmemesi,

2)Sanık hakkında yapılan bozmanın lehe olması nedeniyle bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasına 12/10/2005 tarih 2004/921 Esas ve 2005/640 Karar sayılı mahkumiyet kararının yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi sebebiyle aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek sanık hakkında tayin edilen cezanın 5237 sayılı TCK'nun 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine,