Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/4003 K.2020/5065

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Borçlu hakkında ihtiyati haciz kararına istinaden başlatılan takipte 22/02/2013 tarihinde haczedilerek, iş yerinde market sahibi olduğunu iddia eden sanığa yediemin olarak bırakılan eşyalar hakkında alacaklı tarafından 01/03/2013 tarihinde Antalya 3. İcra Hukuk Mahkemesine istihkak iddiasının reddi talebiyle dava açıldığı, 30/12/2013 tarihinde söz konusu davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakla; istihkak davasının derdest olduğu dönemde İİK'nun 97. maddesinin 8. fıkrası hükmü uyarınca satış isteme süresinin duracağı, İİK'nun 108. maddesine göre haczi muvakkat olan alacaklının satış talebinde bulunamayacağı ve İİK'nun 106. maddesindeki sürelerin cereyan etmeyeceği şeklinde düzenlemeler sebebiyle satış isteme süresinin dolmamış olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

1-Haciz işlemlerinin gerçekleştiği tarihte sanığa dükkanın devrinin yapıldığı ve vergi levhasında iş yeri sahibinin sanık olduğunun tespit edildiği anlaşıldığından sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nun 289/1-son maddesinin uygulanmaması,

2-Sanığa asgari hadden hapis cezası tayin edildiği halde, gerekçesi açıklanmadan alt sınırdan uzaklaşılarak 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,