Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/4085 K.2020/4096

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü,

1-Oğlunun borcundan dolayı haczedilerek sanığa yediemin sıfatıyla teslim edilen malların satışı için haciz mahalline gidildiğinde mahcuzların yerinde bulunmadığının 31.10.2014 tarihli tutanakla tespit edildiği, sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, haczedilen eşyaların icra takibinde borçlu sıfatı bulunmayan diğer oğluna ait olduğunu ve cezaevinde yattığı için eşyaları kendisine bıraktığını, cezaevinden çıktıktan sonra da suç konusu eşyaları aldığını ifade ettiği, sanığın 09/04/2015 tarihli temyiz dilekçesinde de mahcuzların oğluna ait evde bulunduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında,

mahcuzların sanığın belirttiği yerde muhafaza edilip edilmediğinin araştırılarak, muhafaza edildiğinin belirlenmesi halinde sanığın beraatine karar verilmesi, aksi halde ise dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kendisine teslim edilen malların kaybolmasına sebebiyet veren sanığın eyleminin TCK'nun 289/3. maddesindeki suçu oluşturacağı göz önüne alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturmayla aynı Yasa’nın 289/1. maddesinden hüküm kurulması,