Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/4372 K.2020/4672

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Van Gümrük Müdürlüğünün 02/12/2014 havale tarihli suç duyurusuna istinaden Başkale Mal müdürlüğünde görevli sanık ... hakkında 65 EZ 227 plaka sayılı aracın kendisine yediemin olarak 27.10.2003 tarihinde teslim edildiği, fakat teslim tarihi ile aracın Gümrük Müdürlüğüne tesliminin istendiği 11.11.2014 tarihi arasındaki hali arasında aracın hurda haline geldiği ve sanığın atılı suçu işlediği iddia edilen ve sanığın savunmasında özetle, söz konusu aracı teslim aldığını, yakalanan malzemeleri ve araçları mal müdürlüğü için tahsis edilen yere bıraktıklarını,

bu malzemeleri mahkeme kararları doğrultusunda müsaderesine ya da sahibine iade ettiklerini, 2010 yılında Bahçesaray Mal Müdürlüğüne tayin olduğundan araçla ilgili ne yapıldığını bilmediğini, suçlamaları kabul etmediğini beyan ettiği, olayda, sanığın kamu görevlisi olması, suça konu aracın 2003 yılında teslim olmasına ve 2004 yılında mahkemece müsaderesine karar verilmesine rağmen, müsadere işlemlerinin kurum tarafından zamanında başlatılmaması,

sanığın tayininin çıkması ve teslim aldığı aracı kurumun park yerinde bırakması dikkate alındığında, unsurları bakımından oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule ve uygulamaya göre de;

2- UYAP ortamında sanığın aynı eylemden dolayı hakkında başka dosyaların da bulunduğu görülmekle, sanık hakkında aynı eylemden dolayı açılmış başka soruşturma veya kovuşturma evrakı bulunup bulunmadığı araştırılarak, dosyaların birleştirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

3- Mahkemece yapılan keşif ve bilirkişi raporlarına göre aracın kullanılmaz ve hurda olduğu, teslim edildiği tarihten sonra değer kaybı oluştuğu, aracın yediemine teslim edildiği haliyle bugünkü hali arasında fark olduğunun tespit edildiğine göre, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı nazara alınıp hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK'nın 289/1. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,

4- Adli sicil kaydında bulunan Van 1. Ağır Ceza Mahkemesi 2004/213 Esas ve 2006/196 Karar sayılı 12.03.2012 kesinleşme 17.09.2016 yerine getirme tarihli 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin ilam, tekerrüre esas olmasına rağmen sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,