KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2020/470 E., 2020/2013 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine göre adli para cezası taksitlendirilirken, infazda duraksamaya neden olacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,
2-Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümdeki taksitlendirmeye ilişkin bölümde 4 eşit taksitte tahsiline ibaresinden önce gelmek üzere "Birbirini takip eden aylarda" kısmı çıkarılarak "Birer ay ara ile" kelimeleri eklenerek,
hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerden, yargılama giderlerine ilişkin kısımlar çıkarılarak “Yargılama gideri olarak yapılan toplam 56,00 TL'den bozma ilamı öncesi yapılan 11,00 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan daha az olması nedeniyle, 5271
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2020/470, K. 2020/2013, 12 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama