Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/7039 K.2020/3514

Yerel mahkemece sanık hakkında konut dokunulmazlığın ihlali suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 1 hafta içerisinde temyiz edilebileceğinin belirtilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı dolayısıyla kararın kesinleşmemiş olduğu ve aynen infaza ilişkin ek kararın yok hükmünde kabul edilmesi gerektiği anlaşılmakla, temyiz isteminin süresinde yapıldığı gözetilerek, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Mağdur ...'nın mahkemede doğruladığı kolluk ifadesinde sanığın, Vedat isimli bir kişi ile birlikte evinin bahçesine gelerek kapısına zarar verdiğini beyan ettiği anlaşılmakla, suçun birden fazla işlendiği gözetildiğinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 119/1-c maddelerine konu konut dokunulmazlığının ihlali suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla, zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yukarıda belirtildiği üzere suçun birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin sabit olmasına rağmen 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması sonucu sanık hakkında yazılı şekilde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılması gerekirken yazılmaması, mahallinde giderilebilir eksiklik olduğundan, kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçen mağdur ...'nın gerekçeli karar başlığında şikayetçi olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir hata olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.