Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/722 K.2020/7016

Yerel mahkemece sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nun 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...’ın dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemsinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nun 116/1 maddesi uygulanarak tayin edilen 6 ay hapis cezasından, aynı Yasa'nın 119/1-c. maddesi uyarınca 1 kat artırım yapılarak sonuç cezanın “12 ay yerine ”, “1 yıl olarak belirlenmesi “ ve bu ceza üzerinden de aynı Yasa'nın 43. maddesi uyarınca 1/ 4 oranında artırım ve aynı Yasa’nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın “ 12 ay 15 gün” olarak belirlenmesi gerekirken, hapis cezasının, hesap hatası sonucu, “1 yıl 15 gün” olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında sonuç cezanın " 12 ay 15 gün" olarak düzeltilmesi suretiyle ve T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.

"TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

IV- Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Sanık ...’ın dosyaya ibraz ettiği, 27/01/2010 tarihli Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesinden alınan rapora göre.

"Zihinsel ve psikososyal gelişme geriliği, konuşma bozukluğu, ince ve kaba motor koordinasyon bozukluğu bulunduğu belirtilerek hafif zeka geriliği" teşhisi konması karşısında, öncelikle CMK’nun 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanarak sanığın suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve hastalığı nedeniyle işlediği hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azami derecede azalıp azalmadığı veya aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtildiği üzere birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği

fille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hakkında kurulan hükümlerde hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2)Sanık ... hakkında kurulan hükümde, T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3)Suça sürüklenen çocuk...’nun suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olması sebebiyle hakkında kurulan hükümlerde TCK'nın 31/3. maddesine göre cezada indirim yapılmaması,

4)Suç tarihinde 15-18 yaş grubundaki suça sürüklenen çocuk ... hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmamasının gerekçesinin gösterilmemesi,