Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/7747 K.2020/6811

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 18 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuğun müştekinin suça konu kablosunu apartmanın bahçesinden alıp-almadığı, alınan yerin apartman eklentisi olup-olmadığı hususunda suça sürüklenen çocuğun, müştekinin ve tanık olan ...’nin dinlenerek, gerekirse mahallinde keşif yapılarak, sonucuna göre hukuki durumun takdir edilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilip TCK’nun 141. maddesinden hüküm kurulması,

3-Tanık beyanı, 21/07/2011 tarihli tutanak ve dosya kapsamındaki tutanaklara göre; suçun 04.30 sıralarında işlendiği, suç tarihinde güneşin yaz saati uygulamasına göre 05.46’da doğduğu ve gece vaktinin 04.46’da bittiğinin anlaşılması karşısında; eylemin gece vakti işlenmesine rağmen 5237 sayılı TCK’nun 143. maddesinin uygulanmaması,

4-Suça sürüklenen çocuğun suça konu kabloyu çaldıktan sonra devriye göre ifa eden polislerce şüphe üzerine durdurulduğu, polisin kabloyu nereden aldığını sorması üzerine suçunu söyleyip, bu aşamada bir başvuru yokken aldığı yeri söyleyerek, soruşturma aşamasında etkin pişmanlık gösterdiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nun 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,