Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/790 K.2020/2381

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesi ile ilgili yapılan değerlendirmenin, temyiz dışı sanık Cengizhan Atuk’a sirayet ettirilmesi açısından mahkemesince işlem yapılması mümkün görülerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında, ayrıca sanık ... açısından 27/12/2013 tarihinin de suç tarihi olarak belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece 30/12/2013 tarihinin yazılması,sanıklar ... ve ... hakkında 5237 Sayılı TCK’nun 53. maddesi ile uygulama yapılırken sanıklar yerine sanık yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hataları olarak kabul edilmiştir.

Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2014 tarihli, 2014/31 Esas ve 2014/303 Karar sayılı ilamı ile sanık ...’ın hırsızlık suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın sanık ... müdafii tarafından lehe olarak temyiz edildiği, aleyhe temyiz talebinin bulunmadığı, bu durumun sanık ... yönünden kazanılmış hak oluşturduğunun anlaşılması karşısında.

Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 07/02/2018 tarih, 2015/27386 Esas ve 2018/1261 Karar sayılı bozma ilamı sonrası kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesi uygulanmak suretiyle hükmolunan sonuç hapis cezasının, ilk karardan aleyhe olması durumunda, bozma ilamı öncesi verilen cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerekirken ve bozma ilamına uyma kararı verilmiş olmasına rağmen, hatalı gerekçe ile CMUK'un 326/son maddesinin yanlış değerlendirilmesi,

sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan hesaplanan sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak belirlenmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi ,aleyhe temyiz olmadığından , bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıklar ... ve ...’a yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;