Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/795 K.2020/2511

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlıksuçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Lehe bozma sonrası yargılama giderlerinin sanığa yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Erzin Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/141 Esas ve 2007/29 Karar sayılı 22.02.2007 tarihli ilamının ile hapis cezasından çevrili 1.800,00TL adli para cezası ile mahkumiyete ilişkin olduğu anlaşıldığından, 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nın 305/1.maddesi gereğince kesin nitelikli bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;