Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/800 K.2020/3732

Yerel mahkemece hükümlü hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya kapsamı itibarıyla diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.Ancak;

Hükümlü hakkındaki 6. Ceza Dairesinin 23.10.1997 tarih, 1997/9947 Esas ve 1997/9710 Karar sayılı ilamıyla çalınan malın 16 milyon liradan ibaret olan değerinin suç tarihindeki ekonomik şartlara, paranın satın alma gücüne ve yerleşik uygulamaya göre hafif yerine, pek hafif olarak kabul edilmesi suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır denilerek eleştirili onanarak kesinleşen mahkemenin 09.05.1997 tarih, 1997/156 Esas ve 1997/322 Karar sayılı ilamında sanığın cezasının 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası olduğu gözetilmeden,

suç ortağı hükümlü ...’ın sonuç cezası olan 4 yıl 10 ay hapis cezası olduğundan bahsedilerek lehe, aleyhe yasa değerlendirilmesi yapılması, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre;

hükümlü ... ve suç ortağı ... ile birlikte şikayetçi ...’ın evine 06.02.1997 günü belirlenemeyen zaman dilimi içerisinde sağlam ve muhkem nitelikteki kapı kilidini bıçakla zarar vermek suretiyle açıp girdikleri, suç tarihi itibarıyla 16-TL(16 milyon) hafif değerdeki katalitik soba ve aygaz tüpünü çaldıkları, 23.02.1997 günü başka suçtan yakalandıklarında henüz müraacatı olmayan şikayetçinin evinden de hırsızlık yaptıklarını, söz konusu eşyaları hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan beraat kararı verilen ...’a sattıklarını söyleyip, soruşturma aşamasında iadeyi sağladıklarının anlaşılması karşısında;

eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522/1(hafif), 59/2 maddeleri ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 168/1, 62/1, 53 (iyiniyetli üçüncü kişi ...’ın zararının karşılanıp karşılanmadığı araştırılarak 168/1.uygulanması gerektiği göz önüne alınarak) 116/1, 119/1-c, 62/1, 53, 151/1, 62/1, 53 ( mala zarar verme suçu açısından 19/12/2006 tarihine kadar şikayete tabi olduğu göz önüne alınarak) karşılaştırılması,

uygulama sonucu ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmeden, aynı Yasanın 142/1-b, 116/1, 151/1, 62/1, 53.maddeleri gereğince hüküm kurulduğu anlaşılsa da sehven diğer hükümlü ...'ın 4 yıl 10 ay hapis cezası esas alınmadan hükümlünün kesinleşen hükmünde yer alan 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası üzerinden uyarlama yargılaması yapılıp uyarlama yargılamasının reddine hükmün aynen infazına karar verilmesi gerekeceğinden, usul ekonomosi açısından yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu husus,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasına,"Uyarlama yargılaması talebinin reddine, hükümlü hakkındaki 6.Ceza Dairesinin 23.10.1997 tarih, 1997/9947 Esas ve 1997/9710 Karar sayılı ilamıyla çalınan malın 16 milyon liradan ibaret olan değerinin suç tarihindeki ekonomik şartlara, paranın satın alma gücüne ve yerleşik uygulamaya göre hafif yerine,