Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/8529 K.2020/4265

İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/225 Esas ve 2018/322 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanığın CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 12.07.2019 gün, 2018/4332 Esas ve 2019/1947 Karar sayılı "Esastan red" ve 06.08.2019 gün, 2018/4332 Esas ve 2019/1947 Karar sayılı "Temyiz isteminin reddi " kararlarına karşı, sanık tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin temyiz isteminin reddine ilişkin 06/08/2019 tarihli ek kararının cezaevinde bulunan sanığa 21/08/2019 tarihinde 5271 sayılı tebliğinin CMK'nun 35/3. maddesine aykırı şekilde yapılması nedeniyle 7201 sayılı Kanunun 32. maddesi uyarınca sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteğinin CMUK'nun 310/1. maddesine göre yasal süresi içerisinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizlerinin mümkün olmadığı, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 12.07.2019 tarih, 2018/4332 Esas ve 2019/1947 Karar sayılı hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından CMK'nun 296/1. maddesi ile verilen yetkiye dayanılarak reddedildiği,