Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/8941 K.2020/5471

Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/336 Esas ve 2019/397 Karar sayılı ilamı ile dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanığın CMK'nin 272. ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine, duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 08/01/2020 tarihli, 2019/2678 Esas ve 2020/52 Karar sayılı ilamı ile ilk derece mahkemesince dolandırıcılık suçundan verilen hükmün kaldırılarak hırsızlık suçundan verilen “Mahkumiyet” kararına karşı sanığın temyiz isteminde bulunmasını müteakip Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20/01/2020 tarihli ek kararıyla verilen sanığın “Temyiz isteminin reddine” dair karara karşı sanık tarafından açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığı, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 08/01/2020 tarihli, 2019/2678 Esas ve 2020/52 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz talebinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından CMK'nin 296/1 maddesi ile verilen yetkiye dayanılarak reddedildiği, sanığın CMK'nin 296/2 maddesindeki düzenleme ile temyizi kabil hale getirilen bu karara karşı temyiz talebinde bulunduğu,