Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2020/9270 K.2020/5382

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve tehdit suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık müdafii süre tutum dilekçesinde, müdahil vekili sıfatıyla temyiz isteminde bulunmuşsa da, sanık müdafii olduğu, zuhulen temyiz dilekçesinin bu şekilde verildiği değerlendirilerek temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanığın müştekiye ait iş yerinin çatı saclarını çalmaya çalışması şeklindeki eyleminin TCK’nun 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturması nedeniyle CMK’nun 253/3-son cümlesi gereğince uzlaştırma kapsamında olan bir suç ile uzlaştırma kapsamında olmayan başka bir suçun birlikte işlenmesi halinde uzlaştırma hükümleri uygulanamayacağından tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

1)Tanıklar ..., ..., ...’in aşamalardaki beyanlarında, sanık ...’un yanındaki kişilerle çatı saclarını sökerlerken gelmeleri üzerine katılan ...’in polisi çağıracağını bildirmesi üzerine sanığın yanındaki kişilerle iş yerini terkederken “Seni bacağından ettim kafandan da edeceğim, bunları ben sana soracağım, burayı yaktığım gibi evini barkını da yakacağım” şeklinde söylediğini bildirmeleri karşısında; sanık ...’un eyleminin bir bütün olarak sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2)Sanığın müştekiye ait iş yerinin çatı saclarını çalmaya çalışması şeklindeki eyleminin TCK’nun 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluyturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesinden hüküm kurulması,

3) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,