Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2005/13509 K.2006/2070

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin verilen hüküm bir kısım davalılar ..., tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 27 parsel sayılı 39400 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz hazine adına tesbit edilmiştir.

Davalı mirasçılarından ....in mahkeme ilamı, irsen intikal, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanan itirazı kadastro komisyonu tarafından kabul edilmiş, davacılardan ... ...ün tapu kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanana itirazı kadastro komisyonu tarafından reddedilmiş, dava konusu taşınmazın tesbitinin iptaline 4 hisse itibariyle birer hisseden ... adlarına yeniden tesbitine karar verilmiştir.

Davacılar ... tapu kaydı, irsen intikal, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, davacı Hazine’de dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğuna dayanarak dava açmışlardır.

Mahkemece, davacılar ... ...ün davalarının reddine, hazinenin davalılar aleyhine açtığı davanın kabulüne, dava konusu 27 parsel sayılı taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmiş, hüküm bir kısım dahili davalılar ... .. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, işin esasına girilerek taşınmazın mer’a olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, komşu 30 nolu parselin davalıların dayanmış olduğu Malazgirt

Sulh Hukuk Mahkemesinin 7.6.1943 tarih, 1943/6-12 sayılı ilamları esas alınarak komisyonca davalılar adına tespit edildiği, komşu 26 nolu parselle ilgili olarakta söz konusu ilama itibar edilmeyerek taşınmazın ... ve arkadaşları adına tespit edildiği ve bunun üzerine ... tarafından ... ve arkadaşları aleyhine aynı ilama dayanarak davanın açıldığı ve davaların halen derdest bulundukları getirtilen dosyalarının incelenmesinden anlaşılmaktadır.

Davaların taraflarının aynı olması ve özellikle aynı ilama dayanılması ve bunun sonucu olarak davalardan birisi hakkında verilecek kararın diğerinin esasını etkilemesi kaçınılmaz olacağından usulün 45.maddesi uyarınca davaların birleştirilerek görülmesinin zorunluluğu açıktır. Hal böyle iken mahkemece bu yön gözetilmeksizin davaların ayrı ayrı görülüp sonuçlandırılması doğru değildir.