Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2006/2120 K.2006/5732

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davaların kabulüne ilişkin verilen hüküm davacı ... ile davalı (davacı) Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 2338, 2339, 2340, 2341 parsel sayılı 107.600, 24.900, 29.700, 35.350 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek malikhaneleri açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesinde ... tarafından Hazine ve Köy Tüzel Kişiliği aleyhine açılan tesçil davası ile Hazine tarafından ..., ... aleyhine açılan elatmanın önlenmesi davası görevsizlik kararı verilerek kadastro mahkemesine aktarılmıştır.

Davaların birleştirilerek yapılan yargılama sonunda dava konusu 2338 sayılı parselin ..., 2340 sayılı parselin 5100 metrekarelik (e) bölümünün payları oranında ... mirasçıları, 2341 sayılı parselin 5928 metrekarelik (f) bölümünün payları oranında... mirasçıları, 2339 sayılı parsel ile 2340 sayılı parselin 24.600 metrekarelik (g) 2341 sayılı parselin 29.422 metrekarelik (h) bölümlerinin Hazine adına tapuya tesçiline karar verilmiş,hüküm davacı ... ile davalı (davacı) Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı ...’in dayandığı ve kadastro tutanağında da sözü edilen 1937 tarih 541 tahrir nolu vergi kaydının 2340 ve 2341 nolu parsellere uygunluğu keşif ve uygulama ile saptandığı gibi, komşu 2342 ve 2343 nolu parsellerle yine davaya konu 2338 nolu parsel tutanağında yazılı vergi kayıtlarının taşınmazlar yönünü vergi kayıt

maliki ...’ı okumakla da doğrulanmıştır. Kaydın sınırları doğusu yolu batısı ..., kuzeyi ... güneyi Hazineyi okumaktadır. ... 2343 nolu parsele revizyon gören 544 nolu vergi kaydının, ... 2338 nolu parsele uygulanan kayıtlardan 538 tahrir nolu vergi kaydının malikidir. Doğuda da eylemli durumda da yol bulunmaktadır.

Kaydın güney sınırında okunan hazine yerinin güneyde ve ilçe sınırları içinde kalan komşu 2, 3, 4, 5 nolu parsellere konu olan yerler olduğu getirtilen tutanaklarında anlaşılmaktadır. Söz konusu parsellerin tesbitleri hazine adına yapılmış ve tutanaklarının edinme yerinde de kaçak ve yitik kişilerden kaldığına değinilmiştir. Bilirkişi ve tanıklarda bu yönü doğrulamışlardır. Sınırı hazine yada kaçak ve yitik kişi okuyan kayıtların kapsamları yüzölçümleri ile geçerlidir.

Kayıt kapsamının 2340 nolu parselin (e), 2341 nolu parselin ise (f) harfleriyle gösterilen yerler olduğu ölçümleme ile belirlenmiştir. Bu durumda 2340 nolu (g) 2341 nolu parselin ise (h) ile işaretli bölümlerinin vergi kayıt kapsamı dışında kaçak ve yitik kişilerden kalan yerlerden olduğunun kabulü zorunludur. Kaçak ve yitik kişilerden kalan yerler yasalar uyarınca hazineye kaldığından zilyetlikle iktisap olanağı yoktur.

Vergi kaydı kapsamında kalan bölümler üzerinde vergi kaydı malikleri ve mirasçılarının tescil davasının açıldığı tarihi kadar 20 yıl aşkın süre ile zilyet olduğu bilirkişi ve tanıklarca haber verilmiştir.

Hal böyle olunca mahkemece kaydın kapsamının yüzölçümü ile geçerli olduğu düşünülerek 2340 nolu parselin (e) 2341 nolu parselin (f) ile işaretli bölümlerin kayıt malikleri ve zilyetleri adına, her iki taşınmazın geriye kalan bölümlerinin hazine adına tesciline karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu nedenlerle davacı ...’in 2340 nolu parselin (g), 2341 nolu parselin (h) hazinenin de 2340 nolu parselin (e) 2341 noılu parselin ise (f) ile işaretli bölümleri ile ilgili hükme yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile söz konusu yerlerle ilgili usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA aşağıda dökümü yazılı 2.10.YTL kalan onama harcın temyiz edenden alınmasına,

2-Hazinenin 2338 nolu parselle ilgili hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece taşınmazın karar yerinde yazılı nedenlerle ... adına tesciline karar verilmiş isede varılan sonuç dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun düşmemektedir.Kadastro tutanağında yazılı ve aynı zamanda davacının dayandığı 1937 tarih 538, 539 ve 540

nolu tahrir nolu vergi kayıtlarının taşınmazın kuzey sınırından başlamak üzere güneyine doğru belirli bölümlerine uyduğu uygulama ile belirlendiği gibi bu yön uyuşmazlık konusu da değildir. Yapılan uygulamaya göre 539 tahrir nolu vergi kaydı taşınmazın kuzeydeki bir bölümüne, 538 nolu vergi kaydı parselin ondan sonra gelen bir bölümüne, 540 nolu vergi kaydıda parselin parselinde daha sonra gelen bir bölümüne ait olduğu uygulamayla saptanmıştır.

Her üç vergi kaydının yüzölçümleri toplamı 20218 metrekaredir. 540 tahrir nolu vergi kaydının güney sınırı “Hazine” okumaktadır. 1 nolu benttde açıklandığı gibi 2, 3, ve 4 nolu parsellerin kaçak ve yitik kişilerden kaldığı belirlenmiştir.

2339 nolu parselin güneyindeki 1 nolu parsel kaçak ve yitik kişilerden kalan bir yer iken 1939 yılında hazine tarafından kayden üçüncü kişilere temlik ve tahsis edildiği getirtilen kayıt örneklerinden anlaşılmıştır.Ayrıca 1 nolu parsele revizyon gören mayıs 1960 tarih 6 nolu tapu kaydının dava konusu taşınmazlar yönü olan kuzey sınırıda hazine okumaktadır. Hal böyle olunca 1 nolu parsel ile 238 nolu parsel arasında hazine yerinin olduğunun kabulü gerekir.

Yukarıda da açıklandığı üzere sınırları kaçak ve yitik kişi yeri okuyan yada hazine yazılı kayıtların kapsamları yüzölçümü ile geçerlidir. Bilirkişi ve tanıklarca 238 nolu parsel üzerinde davacı ... için aynı şekilde tescil davasının açıldığı tarihe kadar 20 yılı aşkın süre ile zilyet olduğunu haber vermişlerdir.

238 nolu parselin üç vergi kayıt miktarı dışındaki bölümü ile 239 nolu parselin vergi kayıt miktar fazlası olduğunun ve kaçak ve yitik kişilerden kaldığının kabulü zorunludur.Kaçak ve yitik kişilerden kalan yerlerin zilyetlikle iktisabına olanak bulunmadığına göre 2335, 2336, ve 2337 nolu parsellerin güney sınırlarından başlanmak üzere üç vergi kaydının miktarı olan 20218 metrekarelik yerin 238 nolu parsel içerisinde ifrazen yeni bir parsel numarası altında davacı ...,

vergi kayıtları toplamı dışında kalan 87382 metrekarelik bölümünün ise keza yeni bir parsel numarası altında hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar vermek gerekirken bu yönler göz ardı edilerek ve değerlendirmeden yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere taşınmazın tümümün davacı adına tescili yoluna gidilmiş olması doğru değildir.