KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2006/2407 E., 2006/6477 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Temmuz 2006
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Nafaka hükümlerine uymamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; 3 ayı geçmemek üzere tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair BOLU 1. İcra Ceza Mahkemesinden verilen 02/06/2005 gün ve 375 esas 389 karar sayılı kararını havi dosya tetkik olundu. CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 21.02.2006 gün ve 6734 sayılı yazılı emirlerine müsteniden ihbar ve evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 11.04.2006 gün ve 2006/35443 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Yazılı emre dayanan ihbarnamede; tüm dosya kapsamına göre, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 344. maddesindeki yaptırım, tazyik hapsi olarak belirlenmiş ise de aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun’la değişik 7. maddesi 1. fıkrasında, “Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür” şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesi nazara alındığında,
5252 sayılı kanunun 7. maddesi 1. fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde tazyik hapsine karar verilmesinde isabet görülmediği belirtilerek anılan hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumuna işaret edilmiştir.
Yazılı emre dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden Bolu 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2005/375 esas 2005/389 karar sayılı kararının BOZULMASINA,
Bozma üzerine 5271 sayılı CMY 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2006/2407, K. 2006/6477, 13 Temmuz 2006 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama