Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2006/2750 K.2006/4947

Taraflar arasında görülen tesbite itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda: Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Tunceli Kadastro Mahkemesinden verilen 17.12.2003 gün ve 34/61 sayılı hükmün duruşma yapılması isteğiyle Yargıtay’ca incelenmesi davacı ..., ... ve Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından istenilmiş ve davacı ... duruşma talep etmiş olmakla işin duruşmaya tabi olduğu belirlendikten sonra 20.12.2005 Salı günü için taraflara gönderilen çağrı kağıdı üzerine hükmü temyiz eden davacılardan ... ile Hazine vekili avukat ... geldi,

karşı tarafdan davalı ... vekili avukat...'ın hazır oldukları anlaşılmakla duruşmaya başlandı, temyiz isteğinin süresinde olduğu tesbit edilmekle hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 110 ada 35 parsel sayılı 12873 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tescil ilam ve krokisi ile davalılar ... ... vs, adlarına tesbit edilmiş, muhtesatlar ve sahipleri ise tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmiştir. İtirazları kadastro komisyonunda reddedilen davacılar ..., Hazine vs. şahısların açtığı davalar birleştirilerek görülmüştür. ... davaya katılmıştır. Mahkemece, bir kısım davanın reddine, bir kısım davanın ise sonuç itibariyle kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davacı ..., ... ve Hazine ile davalılardan ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, hüküm yerinde yazılı nedenlerle yazılı olduğu üzere karar verilmiş ise de çekişmeli 110 ada 35 nolu parselin tesbitine yönelik itirazların reddine dair 4.11.1986 tarih 104 sayılı komisyon kararının dayanağını teşkil eden 16.4.1971 tarih 73 nolu tapu kaydının daha önce komşu ve dava dışı aynı ada 29 nolu parselin tesbitine esas alındığı, söz konusu taşınmazın mahkemenin 1991/1 esasında kayıtlı dosyada dava konusu yapıldığı ve davanın halen derdest bulunduğu,

tarafları genel olarak aynı olan her iki davada da anılan kaydın hangi parsele ait olduğu hususunun tartışıldığı 29 nolu parselin getirtilip incelenen dava dosyası fotokopisinden anlaşılmıştır.

Şu hale göre taraflar ile dayanılan kayıtların, iddia ve savunmaların büyük oranda aynı olması nedeniyle davalardan birisi hakkında verilecek kararın diğerinin esasını etkilemesi kaçınılmaz olacağından, uygulamanın sıhhati ve delillerin ona göre değerlendirilmesi bakımından Usulün 45. maddesi uyarınca davaların birleştirilerek görülmesi zorunluluğu açıktır. Bu yön gözardı edilerek davaların ayrı ayrı görülmesi doğru değildir.