Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2006/3513 K.2006/5332

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılama sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalı ... adına kayıtlı davalı ... idaresinde bulunan ... plakalı araç ile müvekkili idaresinde bulunan ... plakalı aracın çarpması nedeniyle araçla meydana gelen 5.050.594.000. TL hasar bedenilinin kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili taraflar arasında anlaşma olduğunu davacının iyi niyetli olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddini işlemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere tarafların beyanlarına birbirlerinden davacı ve şikayetçi olmayacaklarını bildirmelerine göre davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, tarafların anlaştıkları düşüncesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; toplanan deliller, ve belirlenen maddi olaylar itibariyle mahkemece varılan sonuca katılmak mümkün değildir. Taraflar kazadan hemen sonra ... karakoluna başvurarak kaza ile ilgili bilgi vermiş, ve olayın delillerinin toplanmasını istemişlerdir. ...

tarafından alınan ifaderelerinde şikayetçi ve davacı olmadıklarını bildirmiş iselerde bu beyanlarının cezai takibat yönünden olduğu anlaşılmaktadır. Taraflar arasında kazadan doğan zararla ilgili sorumlulukları belirleyen ve hükme bağlayan hukuki bir anlaşmanın varlığının kabulüne yeterli beyan ve açıklama bulunmamaktadır. Biran için bu tür bir anlaşmanın varlığı kabul edilse bile 2918 sayılı Trafik Kanunun 111. maddesi gereğince henüz miktarı ve niteliği belirli olmayan zarar hakkında hukuki sorumluluğu kaldıran veya daraltan anlaşma ve uzlaşmalar tarafları bağlamaz. Açıklanan nedenlerle tarafların tüm delilleri toplanarak varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gibi taraflar arasında anlaşma bulunduğu varsayımına göre hüküm kurulması doğru değildir.