Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2007/2019 K.2007/1768

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin Kadıköy 3.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 25.11.2005 gün ve 778/945 sayılı hükmün taraf vekillerince temyiz edilmiş ve davalı vekili duruşma istemiş olmakla işin duruşmaya tabi olduğu belirlendikten sonra 22.5.2007 Salı günü için taraflara gönderilen çağrı kağıdı üzerine hükmü temyiz eden davacı ... AŞ. vekili avukat ... geldi, karşı tarafdan davalı ... Oto San.Tic.AŞ. vekili avukat M.Feridun İzgin'in hazır oldukları anlaşılmakla duruşmaya başlandı, temyiz isteğinin süresinde olduğu tesbit edilmekle hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı ... plakalı aracın imalat hatası nedeniyle yandığını belirterek 14.750.00YTL’sı tazminatın 6.2.2004 ödeme tarihinden itibaren işleyecek ... Bankasının kısa vadeli kredilere uyguladığı reeskont faiziyle birlikte TTK’nun 1301. maddesi gereğince davalıdan rücuan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından sigorta teminatına alınan aracın ticari araç olması ve ticari satışlar nedeniyle TTK’nun 25. maddesinde belirlenen 6 aylık zamanaşımı süresinin dolduğunu, tüketicinin korunması hakkındaki kanunun ilgili hükümleri gereğince de iki yıllık süre içinde davanın açılmadığını, imalat hatasının tespit edilemediğini, aracın ayıpsız teslim edildiğini, illiyet bağı bulunmadığını, sigorta ettirene 18.2.2004 tarihinde 4.000.00YTL’sı ödenmesi nedeniyle ibra edildiklerini, halefiyet şartları gerçekleşmediğinden davanın reddini, aksi halde ödenenin mahsubunu savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller benimsenen bilirkişi raporu gereğince davanın kısmen kabulü ile 10.750.00YTL’sı tazminatın 6.2.2004 ödeme tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanunun 2/1. maddesinde belirtilen faiz ve oranları ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı vekili, davalı şirketin sözleşmeye aykırı mal ve hizmet teslimi nedeniyle sigortalı aracın yandığını belirterek Borçlar Kanunun 96. maddesi gereğince sigortalıya ödenen tazminatın rücuan tahsilini talep etmiştir. Yasada belirtilen ve ayıp dolayısıyla başvurulabilecek seçimlik haklardan Borçlar Kanunun 202, 203, TKHK’nun 4/2. maddesinden yararlanmaksızın Borçlar Kanunu’nun 96. maddesi gereğince açılacak davalarda dava zamanaşımı Borçlar Kanununun 125. maddesi gereğince 10 yıl olduğunda davalı vekilinin zamanaşımı itirazının mahkemece reddi usul ve yasaya uygundur.

2- Davalı vekili tarafından sunulan 19.2.2004 tarihli taahhütname içeriğinden, davalı şirketin, sigortalıya 4.000.00YTL ödediği ve sigortalının da davalı şirket lehine dava hakkından vazgeçtiği anlaşılmıştır.

Kural olarak sigortacının rücu hakkının varlığı sigortalısının zarar sorumlusuna dava hakkının bulunmasına bağlıdır. Sigortalı zarar verene karşı bu hakkından feragat etmişse sigortacı rücu hakkına sahip olamaz. Somut olayda söz konusu ödemenin kısmı ödeme şeklinde olduğunun kabulü ile bakiye tazminat yönünden davacının halefiyet hakkı devam edeceğinden taahhütnamenin davanın tamamından feragat olarak değerlendirilmesi mevcut değillere uygun değildir. Dolayısıyla davalı tarafından sigortalıya yapılan ödemenin tazminattan indirilmesi isabetli olup davalının bu yöndeki temyiz itirazlarının da reddi gerekmiştir.

3- Sigorta ettiren zarar verenden tam olmasa da kısmen tazminat almış ise sigortacının rücu davasında davalı zarar veren bu ödemesini ileri sürdüğünde davacı sigortacıya ödeyeceği miktardan bu kısmi ödemenin mahsubu gerekir.

Bu halde davacı sigortacı davalıdan tahsil edemediği kısım yönünden sigorta sözleşmesinin tarafı olan dava dışı

haksız zenginleşen sigortalıya rücu edebilir. Somut olayda da dava dışı sigortalı davacıdan 6.2.2004 tarihinde 23.000.00YTL davalı şirketten de 18.2.2004 tarihinde 4.000.00YTL almıştır. Davalı şirketin dava dışı sigortalıya ödediği 4.000YTL ödemenin mahkemece belirlenen tazminat miktarından mahsup edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Yukarıda açıklanan gerekçelerle;