Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2007/3940 K.2008/542

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... idaresinde bulunan ve müvekkili şirkete zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı aracın karıştığı kaza nedeniyle poliçe kapsamında kazaya karışan diğer araç malikine ödeme yapıldığını, ancak sigortalı araç sürücüsünün alkollü olarak araç kullanması nedeniyle sigortalı ve sürücüye rücu hakkı doğduğunu belirterek, 150,00YTL.sının ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü İle; 150,00YTL.sı tazminatın 26.01.2005 ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, davacı vekili hüküm fıkrasında yargılama giderlerinin yanlış yazıldığını belirterek tavzih talebinde bulunmuş, mahkemece tavzih talebinin reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

7.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK.’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2006 tarihinden itibaren 1.090.00 YTL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar alınan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 ... 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.